Stadswerkers / Verborgen Helden

In de zomer van 2020 kreeg mijn kunstenaarschap een nieuwe betekenis.

Het leek het einde te zijn van de Corona tijd. De besmettingen namen af, langzaamaan begon het leven weer terug te keren naar normaal. Het gesprek over ‘vitale beroepen’ verdween weer een beetje naar de achtergrond. Voor het te laat was, wilde ik daar wat mee doen. Want net als een kind begrijp ik nog steeds niet goed waarom directeuren belangrijker gevonden worden dan schoonmakers. Ik heb prullenbakken legen altijd als een eerbaar werk gezien.

Als de straatverlichting uitvalt wordt het koud in de straat, en naar. Wanneer een brug niet meer dicht kan staat de halve stad binnen een uur vast. Als de prullenbakken niet worden geleegd, verandert de buurt in een vuilnisbelt.

Wie zijn de oh zo belangrijke mensen die zich daar mee bezig houden?
Een groot deel van hen valt onder Stadswerken, een grote afdeling van de Gemeente Amsterdam. Stadswerken houdt de stad schoon, verzorgt het groen, onderhoudt wegen, stoepen, pleinen, tunnels, bruggen, sluizen en kades.

Deze mensen wilde ik eren, deze mensen wilde ik leren kennen, deze mensen wilde ik laten zien aan de rest van de stad. Ze schilderen dus. Zo werd het glashelder wat het onderwerp is van mijn kunst.

De directie en medewerkers van Stadswerken hebben dit initiatief omarmd, en mij in de gelegenheid gesteld om vierentwintig van hun ‘Verborgen Helden’ te portretteren, en zo te komen tot een eregallerij die de hele groep vertegenwoordigt.

Ik ging steeds met een van hen de straat op, de plantsoenen door en de wijk in en zag wat ze doen en hoe. Ze vertelden mij over hun werk, over hun stad en over hun leven. Vervolgens nodigde ik hen uit op mijn werkplek. In drie ochtenden poseren op mijn atelier schilderde ik hun portret, naar het leven (dwz zonder gebruik van foto’s).

Een schilderij is geen foto want in een schilderij zit tijd. Er zit tijd tussen de geschilderde schouder en de geschilderde neus. Die tijd is een tijd van pure aandacht. In de samenwerking die een portret ook is, is deze aandacht de kern.

Er komt een meerlagig resultaat uit voort. Er is het schilderij, het beeld dat is ontstaan, en er is de ervaring van het proces – de ervaring van de aandacht. En uiteindelijk is er ook de serie, een verzameling van vierentwintig portretten, die veel meer vertegenwoordigt dan alleen die vierentwintig mensen.

De eregallerij van verborgen helden toont en eert alle mensen van Stadswerken Amsterdam die stil en op de achtergrond, de stad draaiende houden.

nl_NLDutch